preloader
 ۵ اشتباه رایج در حسابداری مالیاتی که مدیران مالی نباید مرتکب شوند.

با ۵ اشتباه رایج در حسابداری مالیاتی آشنا شوید؛ اشتباهاتی که باعث جرایم سنگین و افزایش مالیات می‌شوند. مدیران مالی با دانستن این نکات می‌توانند ریسک مالیاتی شرکت را کاهش دهند.

مقدمه

حسابداری مالیاتی یکی از حساس‌ترین بخش‌های مدیریت مالی در هر سازمان است؛ زیرا کوچک‌ترین اشتباه می‌تواند منجر به جرایم سنگین، اختلاف با سازمان امور مالیاتی، کاهش سود شرکت و حتی مسدود شدن فرآیندهای مالی شود. بسیاری از مدیران مالی تصور می‌کنند رعایت قوانین مالیاتی تنها به ثبت صحیح اسناد و ارسال به‌موقع اظهارنامه محدود می‌شود، در حالی که بیش از ۷۰٪ خطاهای مالیاتی ناشی از سوءبرداشت‌ها، تخمین‌های اشتباه، ثبت‌های غیرمستند و ناآگاهی از الزامات قانونی جدید است.

در این مقاله، ۵ اشتباه رایج و خطرناک را بررسی می‌کنیم که بارها در پرونده‌های حسابرسی مالیاتی دیده شده و اغلب شرکت‌ها را دچار خسارت می‌کند. شناخت این اشتباهات به مدیران مالی کمک می‌کند سیستم مالیاتی شرکت را با دقت و ریسک کمتر مدیریت کنند.

۱. عدم مستندسازی دقیق هزینه‌ها و اتکا به حافظهٔ حسابدار یا فرایندهای شفاهی

یکی از پرتکرارترین دلایل رد شدن هزینه‌ها در رسیدگی مالیاتی، ضعف در مستندسازی است. در بسیاری از کسب‌وکارها هنوز رویه‌ها شفاهی‌اند:
این هزینه مشخصه که برای شرکت بوده
یا پرینت خرید رو بعداً میاریم.

اما در دنیای مالیات، هیچ هزینه‌ای بدون مدرک قابل دفاع نیست.

 

چرا این اشتباه منجر به جریمه می‌شود؟

  • ممیز تنها هزینه‌هایی را می‌پذیرد که مستند، مرتبط با فعالیت شرکت و قابل ردیابی باشند.
  • هزینه‌های فاقد مدارک مستند، حتی اگر واقعی باشند، رد می‌شوند.
  • رد هزینه یعنی افزایش سود مشمول مالیات؛ و این یعنی پرداخت مالیات بیشتر.

نمونهٔ واقعی از یک شرکت تولیدی

یک شرکت صنعتی هزینه‌های حمل مواد اولیه را پرداخت کرده بود ولی چون بارنامه‌ها در زمان رسیدگی موجود نبود، ۳۲۰ میلیون تومان هزینهٔ حمل رد شد و شرکت مجبور به پرداخت مالیات اضافی شد.

راهکار

  • ایجاد آرشیو دیجیتال اسناد
  • ثبت هم‌زمان با وقوع رویداد
  • تطبیق دقیق فاکتورها با حواله‌ها، قراردادها و پرداخت‌ها
  • تعیین مسئول کنترل نهایی مستندات

۲. ناآگاهی از معافیت‌ها و بخشنامه‌های به‌روز؛ یعنی پرداخت مالیات بیشتر از مقدار واقعی

بخش قابل‌توجهی از هزینه‌های غیرضروری شرکت‌ها، پرداخت مالیات بیشتر از حد واقعی است.
این اتفاق زمانی رخ می‌دهد که مدیر مالی یا حسابدار از:

  • معافیت‌های تازه تصویب‌شده
  • نرخ‌های جدید
  • شیوه‌نامه‌های اجرایی
  • بخشنامه‌های اصلاحی
  • آستانه‌های مالیاتی

بی‌اطلاع باشد.

نمونهٔ واضح

در سال‌های اخیر، معافیت‌های متعددی برای فعالیت‌های صادراتی، شرکت‌های نوآور، کسب‌وکارهای کوچک، کشاورزی و خدمات علمی اضافه شده است.
بسیاری از شرکت‌ها به دلیل عدم اطلاع از همین موارد، میلیون‌ها تومان بیشتر مالیات پرداخته‌اند.

چرا این اشتباه خطرناک است؟

  • بخشنامه‌های مالیاتی دائماً در حال تغییر هستند.
  • ناآگاهی باعث می‌شود مدیران مالی بخش قابل‌توجهی از حقوق قانونی شرکت را از دست بدهند.
  • این اشتباه هیچ‌وقت در حسابرسی قابل جبران نیست، چون «مالیات پرداخت‌شده قابل استرداد» در اکثر موارد پذیرفته نمی‌شود.

راهکار

  • ایجاد سیستم مانیتورینگ قوانین
  • شرکت در دوره‌های به‌روزرسانی مالیاتی
  • استفاده از مشاور یا کارشناس رسمی در موارد پیچیده

۳. اشتباه در تشخیص هزینه‌های قابل‌قبول مالیاتی و هزینه‌های غیرقابل قبول

بزرگ‌ترین نقطه اختلاف بین شرکت‌ها و ممیزان مالیاتی، تفکیک هزینه‌های قابل‌قبول و غیرقابل‌قبول است.
این بخش معمولاً محل برداشت‌های اشتباه است.

هزینه قابل‌قبول چیست؟

هزینه‌ای که:

  • برای کسب درآمد باشد
  • مرتبط با فعالیت شرکت باشد
  • مستند و قابل اثبات باشد
  • به صورت قانونی پرداخت شده باشد
  • در دفاتر ثبت شده باشد

نمونه اشتباه رایج

  • هزینه‌های رفاهی بدون مستند
  • هدایا و کمک‌های بدون مجوز
  • هزینه‌های فاقد ارتباط مستقیم با فعالیت شرکت
  • هزینه‌های ناشی از جرایم و تخلفات
  • هزینه‌های شخصی مدیران تحت عنوان هزینه شرکت

چرا این اشتباه رخ می‌دهد؟

نبود دستورالعمل داخلی باعث می‌شود هر حسابدار، هزینه‌ها را بر اساس برداشت خود طبقه‌بندی کند و همین موضوع در زمان رسیدگی برای شرکت دردسر ایجاد می‌کند.

راهکار

  • تهیه «کتابچه هزینه‌های قابل‌قبول مالیاتی» برای شرکت
  • کنترل نهایی هزینه‌ها قبل از ثبت
  • جلسه ماهانه بین مدیر مالی و واحد حسابداری برای اصلاح رویه‌ها

۴. ثبت نکردن صحیح درآمدها و استفاده از روش‌های قدیمی ثبت + عدم تطبیق با اطلاعات سامانه‌های مالیاتی

در سال‌های گذشته بسیاری از شرکت‌ها از روش‌های دستی یا نیمه‌دستی برای ثبت درآمدها استفاده می‌کردند. اما امروز سازمان مالیاتی به تمام سامانه‌های موازی متصل است:

  • سامانه مؤدیان
  • پایانه‌های فروشگاهی
  • سامانه الکترونیک گمرک
  • سامانه‌های بانکی
  • گزارش‌های خرید و فروش فصلی

ثبت نادرست درآمد یا عدم تطبیق بین این سامانه‌ها باعث می‌شود شرکت با «عدم کفایت مدارک» یا «کتمان درآمد» روبه‌رو شود.

چرا این اشتباه خطرناک است؟

به دلیل هوشمندی سامانه‌ها، کوچک‌ترین اختلاف بین:

  • گردش حساب
  • فروش
  • دفاتر
  • اظهارنامه
  • گزارش فصلی
  • سامانه مؤدیان

به‌عنوان «ریسک تخلف» شناخته می‌شود.

مثال واقعی

شرکتی در اظهارنامه درآمد ۱۵ میلیارد تومان ثبت کرده بود اما با جمع گردش بانک ۱۹ میلیارد تومان بود.
سازمان مالیاتی ۴ میلیارد تومان اختلاف را کتمان تشخیص داد.

راهکار

  • یکپارچه کردن گردش اطلاعات
  • کنترل ماهانه همخوانی گزارش فصلی با دفاتر
  • ارسال به‌موقع فاکتورهای الکترونیک

۵. عدم برنامه‌ریزی مالیاتی و مدیریت نکردن ریسک اشتباهی که بیشترین خسارت را ایجاد می‌کند

آخرین و خطرناک‌ترین خطا، نبود استراتژی مالیاتی است.

بسیاری از مدیران مالی کار را تنها به ثبت اسناد و ارائه اظهارنامه محدود می‌کنند.
اما شرکت‌های حرفه‌ای:

  • ریسک‌های مالیاتی را شناسایی می‌کنند
  • سناریوهای مختلف را تحلیل می‌کنند
  • قبل از ورود ممیز، اسناد پرریسک را اصلاح می‌کنند
  • جریان نقدی مالیاتی را مدیریت می‌کنند
  • پیش‌بینی مالیات دوره را انجام می‌دهند

چرا نبود برنامه‌ریزی زیان‌بار است؟

  • پرداخت مالیات ناگهانی باعث فشار نقدینگی می‌شود
  • اختلاف با ممیز وقت و انرژی زیادی از مدیریت می‌گیرد
  • ممکن است برخی هزینه‌ها یا معافیت‌ها از دست برود
  • شرکت‌ها در زمان رسیدگی آمادگی دفاع ندارند

چگونه برنامه‌ریزی مالیاتی انجام دهیم؟

  • تهیه مدل پیش‌بینی مالیات سالانه
  • بررسی نقاط ضعف دفاتر قبل از رسیدگی ممیز
  • ارزیابی ریسک فعالیت‌ها
  • مشورت با کارشناس رسمی مالیاتی
  • تحلیل دوره‌ای نسبت‌های مالیاتی شرکت

جمع‌بندی

بیشتر جرایم مالیاتی و اختلافات سنگین بین شرکت‌ها و سازمان امور مالیاتی ناشی از ۵ اشتباه است:

  1. مستندسازی ضعیف
  2. ناآگاهی از قوانین به‌روز
  3. تشخیص اشتباه هزینه‌ها
  4. مغایرت درآمد و سامانه‌ها
  5. نبود برنامه‌ریزی مالیاتی

مدیریت درست این موارد باعث می‌شود شرکت:

  • هزینه مالیاتی کمتری پرداخت کند
  • ریسک جریمه نزدیک صفر شود
  • در رسیدگی ممیز دفاع قوی‌تری داشته باشد
  • نقدینگی بهبود یابد
  • گزارش‌های مالی شفاف‌تر شود

 

 

مقالات مرتبط